เป็นบริการที่ธนาคารเสนอให้แก่ผู้ส่งออก ในกรณีที่ผู้ซื้อโอนเงินมาชำระค่าสินค้า ค่าบริการ ให้แก่ผู้ส่งออกผ่านระบบ SWIFT และข้อมูลถูกต้องครบถ้วน ผู้ส่งออกสามารถจะได้รับเงินภายใน 2 วันทำการนับจากวันที่ผู้ซื้อโอนเงินมาชำระ หากผู้ส่งออกต้องการจะให้ผู้ซื้อโอนเงินเข้าบัญชีของผู้ส่งออก ผู้ส่งออกสามารถพิมพ์ข้อความดังต่อไปนี้ลงใน Pro-forma Invoice

เป็นบริการที่ธนาคารให้แก่ผู้ส่งออก โดยธนาคารจะดำเนินการตรวจสอบหรือรวบรวมเอกสารตามที่ผู้ซื้อร้องขอ หลังจากที่ผู้ส่งออกได้ส่งสินค้าออก และนำเอกสารมายื่นต่อธนาคารเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยธนาคารจะทำการส่งเอกสารส่งออกไปเรียกเก็บยังผู้ซื้อโดยผ่านธนาคารของผู้ซื้อ ซึ่งธนาคารจะปฏิบัติตามคำสั่งของลูกค้าอย่างเคร่งครัด ซึ่งเอกสารส่งออกสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ ตั๋ว D/P (Documents against Payment) และตั๋ว D/A (Documents against Acceptance)

เป็นบริการที่ธนาคารรับตรวจหรือรวบรวมเอกสารส่งออกให้ถูกต้อง และครบถ้วนตามเงื่อนไขที่ L/C กำหนด หลังจากที่ผู้ส่งออกได้ส่งสินค้าออกและนำเอกสารมายื่นต่อธนาคารเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยธนาคารจะทำการส่งเอกสารไปเรียกเก็บเงินยังธนาคารผู้เปิด L/C

เป็นบริการที่ต่อเนื่องจาก L/C Advising and Amendment เมื่อผู้ส่งออกได้รับ L/C จากผู้ซื้อแล้ว และเงื่อนไขระบุว่า L/C ฉบับดังกล่าวสามารถโอนได้ (Transferable) ลูกค้าของธนาคารสามารถยื่นคำร้องขอให้ธนาคารโอน L/C ให้กับบุคคลอื่น (Second Beneficiary) ได้ตามความต้องการ

ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย มีบริการแจ้ง L/C แจ้ง Amendment ที่เปิดมาจากธนาคารผู้เปิด L/C ในต่างประเทศทั่วโลกให้ผู้ส่งออกทราบ ไม่ว่าผู้ส่งออกนั้นจะมีบัญชีอยู่กับธนาคารหรือไม่ก็ตาม

ธนาคารมีบริการเงินโอนออก (Outward Remittance) เสนอแก่ผู้ที่ต้องการจะโอนเงินไปชำระค่าสินค้าหรือค่าบริการในต่างประเทศ

ธนาคารให้บริการออกหนังสือค้ำประกันเพื่อไว้แก่บริษัทเรือในกรณีที่ผู้นำเข้าซื้อสินค้าจากต่างประเทศ และสินค้าได้มาถึงท่าเรือเรียบร้อยแล้ว แต่เอกสารการค้า (Shipping Document) ยังไม่ถึงธนาคาร S/G เพื่อขอให้บริษัทเรือส่งมอบสินค้าแก่ผู้นำเข้าไปก่อน

เป็นสินเชื่อระยะสั้นสำหรับซื้อสินค้าหรือวัตถุดิบจากต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นการซื้อสินค้าที่ชำระเงินด้วย Letter of Credit, Bill for Collection, Outward Remittance ท่านสามารถจะขอทำ T/R และรับเอกสารสิทธิเพื่อออกสินค้าได้

เป็นเครื่องมือการชำระเงินที่ผู้ซื้อและผู้ขายตกลงกันว่าเมื่อผู้ขายส่งสินค้าเรียบร้อยแล้ว ผู้ขายจะจัดทำและส่งเอกสารไปเรียกเก็บเงินยังผู้ซื้อโดยผ่านธนาคารของผู้ซื้อ ซึ่งเรียกเครื่องมือการชำระเงินนี้ว่า Bill for Collection (B/C) โดยสามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ Documents against Payment (D/P) และ Documents against Acceptance (D/A) ธนาคารจะเป็นตัวกลางในการเรียกเก็บเงินเท่านั้น จะไม่มีภาระผูกพันเกี่ยวกับการชำระเงินแทนผู้ซื้อ ซึ่งธนาคารสามารถให้บริการแก่ผู้นำเข้าได้

เป็นบริการที่ธนาคารเสนอแก่ผู้นำเข้า ในกรณีที่ผู้นำเข้าสั่งซื้อสินค้า วัตถุดิบ หรือเครื่องจักรจากต่างประเทศโดยเลือกใช้วิธีการชำระเงินแบบ L/C โดยผู้นำเข้าสามารถติดต่อขอใช้บริการเปิด L/C กับธนาคารได้ ซึ่งเมื่อธนาคารเปิด L/C ไปแล้ว ธนาคารจะมีภาระผูกพันที่จะต้องชำระเงินทันที (L/C at Sight) หรือชำระเงินในอนาคต (L/C Terms) ให้แก่ธนาคารของผู้ส่งออกในต่างประเทศ เมื่อได้รับเอกสารถูกต้องและครบถ้วนตามเงื่อนไขของ L/C

ในประเทศที่มีภูมิประเทศเป็นเกาะ อาทิ อังกฤษ สิงคโปร์ ญี่ปุ่น ฯลฯ มักจะชำนาญเรื่องโลจิสติกส์ทางน้ำ เพราะโลจิสติกส์ทางน้ำถือเป็นการขนส่งที่มีประสิทธิภาพสูงสุดและเหมาะสม สามารถขนสินค้าได้คราวละมากๆ

โลจิสติกส์ทางอากาศ ในประเทศที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ ดังเช่น สหรัฐอเมริกา นิยมใช้โลจิสติกส์ทางอากาศ เนื่องจากมีความสะดวก และรวดเร็วในการขนส่งสินค้าไปในแต่ละประเทศและแต่ละรัฐ นอกจากนี้สหรัฐอเมริกายังถือเป็นประเทศที่ดำเนินการภาคโลจิสติกส์ทางอากาศใหญ่เป็นอันดับหนึ่งของโลกอีกด้วย โลจิสติกส์ทางอากาศ จะช่วยในด้านขนาดการผลิตที่ประหยัด เป็นภาวการณ์ผลิตที่ระดับการผลิตหนึ่งซึ่งจะมีต้นทุนการผลิตเฉลี่ยต่อหน่วยต่ำสุด เครื่องบินขนาดใหญ่สามารถบรรจุสินค้าได้ปริมาณมาก ต้นทุนเฉลี่ยต่อสินค้าจะต่ำกว่าเครื่องบินขนาดเล็ก แต่ทั้งนี้ก็จะต้องเสียค่าใช้จ่ายค่าแรงงานและเชื้อเพลิงที่ค่อนข้างสูง รวมถึงมีค่าระวางส่วนเกินอีกด้วย

การกำหนดราคาสินค้าเพื่อการส่งออก ในการซื้อสินค้าระหว่างผู้นำเข้าและผู้ส่งออกนั้นจะมีขั้นตอนในการดำเนินงานต่างๆ

เมื่อมีการตกลงซื้อขายสินค้าระหว่างประเทศ ทั้งผู้ซื้อและผู้ขาย(หรือผู้นำเข้าหรือผู้ส่งออก)  จะต้องทำความตกลงในเรื่องการขนส่งว่าใครเป็นผู้จ่ายค่าขนส่งสินค้า

การจำแนกประเภทต้นทุนสินค้าเพื่อการส่งออก เพื่อให้ผู้บริหารกำหนดราคาสินค้าส่งออกได้อย่างครบถ้วนและถูกต้อง จำเป็นที่จะต้องรวบรวมและจำแนกประเภทต้นทุนและค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ของตัวสินค้า นับตั้งแต่ออกจากโรงงานของผู้ผลิต ไปจนถึงมือของผู้นำเข้าหรือผู้ค้าส่งหรือค้าปลีกหรือผู้บริโภคแล้วแต่กรณี

ในการส่งออกสินค้าไปขายต่างประเทศนั้น ราคาสินค้าเป็นองค์ประกอบที่สำคัญในการดำเนินธุรกิจ  ดังนั้นก่อนจะตัดสินใจเสนอราคาแก่ลูกค้ารายใด ผู้บริหารหรือเจ้าของกิจการควรคำนึงถึงปัจจัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการตั้งราคาเพื่อการส่งออก

ธุรกิจการส่งออก นับว่าเป็นธุรกิจอีกแขนงหนึ่งที่มีความสำคัญต่อผู้ประกอบการเองและประเทศชาติ เนื่องจากเป็นธุรกิจที่สามารถนำเงินตราต่างประเทศเข้ามาสู่ประเทศไทยเราเป็นจำนวนมากในปีหนึ่งๆ และรายได้เหล่านี้ ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ถูกนำมาใช้พัฒนาและแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจที่เกิดขึ้น

สิ่งสำคัญในการประกอบธุรกิจส่งออก ผู้ประกอบการต้องเข้าใจถึงลักษณะการส่งออกของประเทศไทยก่อน ซึ่งประเทศเราเป็นประเทศกำลังพัฒนา และมีเสรีทางการค้า ฉะนั้น ในสินค้าบางตัวก็เป็นสินค้าที่มีความสำคัญและอาจส่งผลด้านเศรษฐกิจแก่ประชาชน ดังนั้น ผู้ที่จะประกอบธุรกิจส่งออก จึงจำเป็นต้องศึกษากฎเกณฑ์ และระเบียบอันเกี่ยวข้องกับการส่งออก โดยเฉพาะกฎหมายเกี่ยวกับศุลกากร กฎหมายพิกัดอัตราอากรขาเข้าขาออกของสินค้าที่ได้รับการยกเว้นอากร กฎหมายควบคุมสินค้าขาออก ทั้งนี้ เพื่อให้มีความเข้าใจอย่างถูกต้องตรงกัน

เพื่อให้การกำหนดราคาขายจากต้นทุน ยืดหยุ่นตามสภาพตลาดที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาจึงมีการกำหนดราคาขายจากต้นทุนได้หลายวิธี

ผู้ขอทำบัตรที่ประสงค์จะยื่นคำร้องขอทำบัตรที่สำนักงานศุลกากรภาค หรือ ด่านศุลกากรทุกแห่ง ให้ยื่นคำร้องขอมีบัตร พร้อมเอกสารตามประกาศฯ นี้ ต่อสำนักงานศุลกากรภาค หรือ ด่านศุลกากร โดยชำระค่าทำบัตร พร้อมค่าบริการทำบัตรทางไปรษณีย์อีกจำนวน 50 บาท (ห้าสิบบาทถ้วน) ไม่รวมค่าภาษีมูลค่าเพิ่มอีก 7%

ผู้ที่จะขอทำบัตรผ่านพิธีการศุลกากรจะต้องยื่นคำร้องตามแบบ กศก.1 จ. พร้อมต้นฉบับและสำเนาเอกสาร ดังนี้

เป็นบัตรที่กรมศุลกากรออกให้กับบุคคลที่มีความรู้ความชำนาญด้านศุลกากร ที่ผ่านการทดสอบจากกรมศุลกากรให้เป็นผู้ชำนาญการศุลกากร และสามารถใช้แทนบัตรผ่านพิธีการศุลกากรได้ด้วย

เป็นบัตรที่กรมศุลกากรออกให้กับบุคคลที่มีคุณสมบัติตามที่กรมศุลกากรกำหนด เพื่อทำหน้าที่ผ่านพิธีการศุลกากร  ซึ่งในปัจจุบันการใช้บริการกรมศุลกากร ได้นำเทคโนโลยีการทำบัตรในรูปแบบ SMART CARD มาใช้สำหรับผู้ประกอบการทำบัตรติดต่อกับกรมศุลกากร โดยบัตร Smart Card นี้สามารถบันทึกข้อมูลพื้นฐานที่สำคัญของผู้ขอมีบัตร นอกจากนี้บัตร Smart card ยังยากแก่การปลอมแปลง เนื่องจากมีระบบรักษาความมั่นคงปลอดภัยของข้อมูลที่เก็บในบัตรสูงกว่าบัตรแบบเดิม ช่วยให้กรมศุลกากร สามารถตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลผู้ถือบัตรได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำ

เป็นบัตรที่กรมศุลกากรออกให้กับบุคคลผู้เป็นผู้ช่วยปฏิบัติพีการศุลกากรของผู้ที่ทำบัตรเจ้าของ หรือผู้จัดการระดับบัตรทอง, บัตรเจ้าของหรือผู้จัดการ, บัตรผู้รับมอบอำนาจ, บัตรตัวแทนออกของรับอนุญาต, บัตรผ่านพิธีการศุลกากร หรือ บัตรผู้ชำนาญการศุลกากร เพื่อทำหน้าที่ปฏิบัติพิธีการศุลกากรอื่น ๆ ซึ่งมิใช่การจัดทำ และการยื่นใบขนสินค้าต่อหน่วยพีการนำเข้าหรือส่งออก อาทิเช่น การชำระภาษีอากร การตรวจปล่อยสินค้า เป็นต้น

การใช้สิทธิพิเศษทางภาษีศุลกากร  ผู้ผลิต  ผู้ส่งออกสามารถจะได้รับการยกเว้น  หรือลดหย่อนภาษีนำเข้าต่อเมื่อสินค้าต้องมีคุณสมบัติดังนี้

ประเทศแคนาดาได้ปรับปรุงระเบียบปฏิบัติใหม่ในการขอรับสิทธิ  GSP  ตั้งแต่  17  กันยายน  2540 เป็นต้นมา  โดยผู้ส่งออกสามารถรับรองแหล่งกำเนิดสินค้าได้ด้วยตนเองโดยจัดทำเอกสารรับรองแหล่งกำเนิดสินค้าของผู้ส่งออก  (Exporter’s  Statement  of  Origin)  ลงในเอกสารทางการค้า  เช่น  ใบส่งสินค้าศุลกากรแคนาดา  (Canada  Customs  Invoice)  หรือ  ใบกำกับสินค้า (Commercial  Invoice)  เป็นต้น  หรือทำเป็นเอกสารแยกต่างหากก็ได้     ที่มา: ความรู้เบื้องต้นในการประกอบธุรกิจส่งออก. (2548). กรุงเทพฯ: ศูนย์สารเทศการค้าระหว่างประเทศ ส่วนบริการข้อมูล. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2554 จากhttp://www.depthai.go.th

สหรัฐอมริกาได้ออกประกาศยกเลิกการใช้  Form  A  เป็นหลักฐานประกอบการขอรับสิทธิพิเศษ  ตั้งแต่เดือนมิถุนายน  2537  โดยให้ผู้ส่งออกปฏิบัติ

เป็นใบรับรองแหล่งกำเนิดสินค้า  ประเภทหนึ่งที่ใช้ประกอบเป็นหลักฐานในการขอรับสิทธิประโยชน์ทั่วไปทางภาษีศุลกากร  ที่ประเทศพัฒนาแล้ว  เช่น  กลุ่มประเทศ  EU และ ญี่ปุ่น  ให้แก่สินค้าออกบางประเภทของประเทศกำลังพัฒนา  เงื่อนไขการออก  Form  A  จะเป็นไปตามที่ประเทศที่ผู้ให้สิทธิประโยชน์  กำหนด  เช่น  ต้องเป็นสินค้าที่ผ่านกระบวนการผลิตในประเทศที่จะได้รับสิทธิพิเศษนั้นไม่น้อยกว่าร้อยละ  40  เป็นต้น

เป็นหนังสือรับรองแหล่งกำเนิดสินค้าประเภทหนึ่งใช้ในการให้สิทธิพิเศษทางภาษีศุลกากรกับสินค้าออกที่มีถิ่นกำเนิดในกลุ่มประเทศอาเซียนด้วยกัน  ภายใต้ข้อตกลงว่าด้วยการใช้อัตราภาษีพิเศษที่เท่ากัน (CEPT)  สำหรับเขตการค้าเสรีอาเซียน (AFTA)  โดยยื่นขอหนังสือรับรอง Form D ได้ที่กองสิทธิประโยชน์ทางการค้าหรือที่สำนักงานการค้าต่างประเทศที่ตนมีสำนักงานหรือมีการดำเนินการส่งออกภายในเขตอำนาจ

Form C/O เม็กซิโก เป็นหนังสือรับรองแหล่งกำเนิดสินค้าประเทศเม็กซิโก กำหนดให้ใช้สำหรับสินค้าประเภทสิ่งทอเครื่องนุ่งห่ม และรองเท้าที่ส่งออกไปยังเม็กซิโกตามพิกัด และรายการสินค้าที่กำหนดไว้โดยเฉพาะ

ระบบ  GSP  มี  3 ระบบ  รวม  28  ประเทศ  คือ  สหรัฐอเมริกา  ญี่ปุ่น  แคนาดา  ออสเตรเลีย  นิวซีแลนด์  สหภาพยุโรป  (ประกอบด้วย  เบลเยี่ยม  เนเธอร์แลนด์  ลักเซมเบอร์ก  ไอร์แลนด์  อิตาลี  ฝรั่งเศส  สหราชอาณาจักร  เดนมาร์ก  สหพันธสาธารณรัฐ  เยอรมัน  กรีก  สเปน  โปรตุเกส  สวีเดน  ฟินแลนด์  และออสเตรีย)  กลุ่มประเทศสมาคมการค้าเสรีแห่งยุโรป – EFTA  (ประกอบด้วย  นอรเว  และสวิตเซอร์แลนด์)  กลุ่มสังคมนิยม (ประกอบด้วย  ฮังการี  โปแลนด์  สาธารณรัฐเชค  สโลวาเกีย  บัลกาเรีย  และสหพันธรัฐรัฐเซีย)

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2  เศรษฐกิจโลกประสบกับภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ  ซึ่งการศึกษาของ  UNCTAD  พบว่าความเสียเปรียบในการแข่งขันของสินค้าจากประเทศกำลังพัฒนาเป็นอุปสรรคที่สำคัญต่อการขยายตัวทางเศรษฐกิจของส่วนรวม  ดังนั้น  แนวความคิดเกี่ยวกับระบบระบบสิทธิพิเศษทางภาษีศุลกากรเป็นการทั่วไป(Generalized System of Preferences – GSP)จึงเกิดขึ้นในคราวประชุมของ องค์การสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและการพัฒนาสมัยที่ 1 ที่นครเจนีวา เมื่อปี  2507 

วิธีปฏิบัติในการขอหนังสือรับรองแหล่งกำเนิดสินค้า Form A มีขั้นตอนดังต่อไปนี้

เป็นใบรับรองที่ออกโดยหน่วยงานที่มีอำนาจหน้าที่ในประเทศนั้น ๆ ว่าสินค้าตามที่ระบุมีกำเนิดหรือผ่านกระบวนการผลิตในประเทศของตน  โดยส่วนใหญ่ใบรับรองแหล่งกำเนิดสินค้ามีวัตถุประสงค์เพื่อขอลดภาษีนำเข้า  เช่น  ประเทศพัฒนาแล้วได้ตกลงลดภาษีนำเข้าแก่สินค้าที่สำคัญของประเทศกำลังพัฒนา 

ในการขอเปลี่ยนแปลงข้อมูลรายละเอียดบัตรประจำตัวผู้ส่งออก-นำเข้าสินค้าสิ่งทอและสินค้าทั่วไป มีลักษณะและขั้นตอน ดังนี้

บัตรประจำตัวผู้ส่งออก – นำเข้าสินค้าทั่วไป เป็นบัตรประจำตัวที่กรมการค้าต่างประเทศออกให้กับผู้ประกอบการขนส่งออกและนำเข้าสินค้าทั่วไปในนามของนิติบุคคล เพื่อให้กรรมการผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลดังกล่าวตามที่ได้จดทะเบียนการเป็นนิติบุคคลไว้เป็นผู้ถือและใช้ในการติดต่อราชการกับกรมการค้าต่างประเทศ เช่น การซื้อและรับแบบพิมพ์ใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองฯ การส่งออก-นำเข้าสินค้า การยื่นคำร้องขอใบอนุญาตและหนังสือรับรองฯ และการรับใบอนุญาตฯ หรือหนังสือรับรอง  เป็นต้น

การขอมีบัตรประจำตัวผู้ส่งออก-นำเข้าสินค้าสิ่งทอ มีลักษณะและขั้นตอน ดังนี้

การค้าระหว่างประเทศนั้น เกิดจากการตกลงทำธุรกิจร่วมกันระหว่างผู้ซื้อหรือผู้นำเข้า กับผู้ขายหรือผู้ส่งออก ซึ่งอยู่คนละประเทศแต่ต้องการซื้อขายสินค้าตามคำสั่งซื้อ และผู้ขายได้รับชำระเงินตามราคาสินค้าแล้ว

ในการขายสินค้าส่งออกนั้น มีอยู่หลายรูปแบบวิธีการ ซึ่งผู้ส่งออกจะเลือกวิธีการแบบใดนั้น ขึ้นอยู่กับการตกลงร่วมกันระหว่างผู้ซื้อและผู้ส่งออก โดยควรเลือกตามความสะดวกและเหมาะสมกับธุรกิจ ดังนี้

ขั้นตอนในการขายสินค้าส่งออก คือ การหาลูกค้าซึ่งก็มีหลายวิธี เช่น ลงโฆษณาในสื่อต่างๆ ในประเทศของผู้ซื้อ หรือสื่อทางการค้าของหน่วยงานด้านการค้าของไทย ได้แก่ Export Directory ซึ่งจะจัดพิมพ์รายชื่อผู้ผลิต-ส่งออกสินค้าแยกเป็นชนิดสินค้าการส่ง Direct Mail (จดหมายทางตรง) ไปยังผู้นำเข้าในประเทศเป้าหมาย การเข้าร่วมงานแสดงสินค้าในต่างประเทศ เป็นต้น

เมื่อผู้ส่งออกเสร็จสิ้นการตรวจปล่อยสินค้าแล้วก็ถึงขั้นตอนสำคัญ คือ การเรียกเก็บและชำระเงินค่าสินค้า  ซึ่งเอกสารที่ต้องส่งเรียกเก็บเงินจากผู้ซื้อนั้นกำหนดได้จากเอกสารที่สั่งซื้อเป็นสำคัญ เอกสารที่จำเป็น คือ“ตั๋วแลกเงิน (Bill of exchange) หรือ ดราฟท์ (Draft)” เป็นตราสารที่ผู้ออกตราสารหรือผู้ออกตั๋วสั่งให้บุคคลหนึ่งจ่ายเงินให้แก่อีกบุคคลหนึ่ง ซึ่งทั้ง 2 แบบหมายความเหมือนกัน และนิยมเรียกว่า ดราฟท์ ส่วนใหญ่หมายถึง Draft ของธนาคารเอง หรือเป็นตราสารที่ใช้ขึ้นเงินจากธนาคารอื่น

บัญชีราคาสินค้าหรือใบกำกับราคาสินค้า เป็นเอกสารที่ผู้ส่งสินค้าจัดทำขึ้นเพื่อแสดงรายละเอียดเกี่ยวกับสินค้า เช่น รายการจำนวนสินค้า น้ำหนัก ราคาต่อหน่วย ราคารวมเครื่องหมายหีบห่อ ชื่อผู้ซื้อ เป็นต้น

บัตรลายมือชื่อมีไว้เพื่อประกอบการติดต่อกับกรมศุลกากรว่าด้วยการนำเข้าและส่งออกทุกเรื่อง เป็นบัตรลายมือชื่อเจ้าของ หรือผู้จัดการและผู้รับมอบอำนาจเพื่อประกอบการยื่นเอกสารในการผ่านพิธีการของกรมศุลกากร โดยยื่นคำร้องต่อฝ่ายทะเบียนผู้ส่งออกและนำเข้า สำนักเลขานุการ กรมศุลกากร หรือที่ด่านศุลกากรทั่วราชอาณาจักร

กรมธรรม์ประกันภัยเป็นเอกสารสำคัญอีกอันหนึ่ง เพราะเป็นสัญญาซึ่งผู้รับประกันภัยตกลงว่าจะใช้ค่าสินไหมทดแทนให้ผู้เอาประกัน ซึ่งได้เบี้ยประกันให้กับผู้รับประกันภัย ในกรณีที่เกิดภัยกับสินค้าตามที่ได้ตกลงกันไว้ โดยเฉพาะในการขนส่งสินค้าทางทะเลที่สามารถเกิดภัยได้ทุกขณะ ดังนั้นเพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว จะต้องมีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดระหว่างผู้ซื้อกับผู้ขายทำประกันไว้แล้วแต่จะตกลงกัน วงเงินเอาประกันควรสูงกว่าราคาจริงของสินค้า อย่างน้อยควรเท่ากับราคาสินค้าบวกกับภาษีขาเข้า ทั้งนี้เพราะเวลาชำระภาษี จะต้องชำระเต็มตามจำนวนที่ปรากฏในใบกำกับราคาสินค้า (Invoice) ไม่ว่าสินค้านั้นๆจะถูกภัยเสียหายหมดแล้วก็ตาม

การจัดระเบียบการส่งออกสินค้าได้กำหนดไว้ในมาตรา 5 ของ พระราชบัญญัติการส่งออกไปนอกและการนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งสินค้า พ.ศ. 2522 วัตถุประสงค์หลักที่สำคัญได้แก่ 1.     เพื่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจ 2.     เพื่อป้องกันและรักษาสาธารณประโยชน์ 3.     เพื่อประโยชน์ด้านสาธารณสุข 4.     เพื่อความมั่นคง ความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน 5.     เพื่อให้เป็นไปตามความตกลงระหว่างประเทศ

ใบพัสดุภัณฑ์ไปรษณีย์ เป็นใบรับออกให้โดยสำนักงานไปรษณีย์ของประเทศต้นทางสินค้า เพื่อให้ไว้เป็นหลักฐานว่าจะจัดส่งหีบห่อสินค้าตามที่ระบุไว้ไปให้แก่ผู้รับปลายทางที่สำนักงานไปรษณีย์ในประเทศของผู้รับสินค้า ซึ่งใบพัสดุภัณฑ์ไปรษณีย์(Parcel Post Receipt) เป็นเพียงใบรับเท่านั้น

เป็นเอกสารที่ผู้ที่ทำการขนส่งสินค้า (Shipping Company) ออกให้แก่ผู้จัดส่งไว้เพื่อเป็นหลักฐานว่าตนได้รับมอบสินค้าไว้เพื่อทำการขนส่งจากที่แห่งหนึ่งไปยังสถานที่ที่กำหนด

โลจิสติกส์ (logistics) เป็นระบบการจัดการในการส่งสินค้า ข้อมูล และทรัพยากรต่างๆจากผู้ผลิตต้นทาง ไปสู่ผู้บริโภคปลายทางได้ทันเวลาและมีประสิทธิภาพ โดยเกี่ยวข้องกับการผสมผสานของข้อมูล การขนส่ง การบริหารวัสดุคงคลัง การจัดการวัตถุดิบ การบรรจุหีบห่อ ซึ่งกระบวนการโลจิสติกส์นี้จะครอบคลุมทั้งการวางแผน กำหนดสายงาน และการควบคุมกิจกรรมทั้งการเคลื่อนย้ายและไม่เคลื่อนย้ายในการลำเลียงสินค้า ทั้งนี้ในปัจจุบันผู้ผลิตหรือผู้ประกอบการสามารถนำเทคโนโลยีสารสนเทศและระบบการสื่อสารมาประยุกต์ใช้

ธุรกิจภาคการส่งออกของไทยในช่วงที่ผ่านมา มีอัตราการขยายตัวที่สูงและรวดเร็วมาก   เนื่องจากความได้เปรียบทางด้านทรัพยากร และค่าจ้างแรงงานที่อยู่ในระดับต่ำ จึงทำให้การส่งออกของไทยสามารถเข้าสู่การแข่งขันในระดับตลาดโลกได้ ซึ่งเหล่านี้นับเป็นกลไกสำคัญที่ผลักดันให้เศรษฐกิจของประเทศมีอัตราการขยายตัวอยู่ในระดับสูง นับว่าเป็นธุรกิจอีกแขนงหนึ่งที่มีความสำคัญต่อผู้ประกอบการเองและประเทศชาติ  เนื่องจากเป็นธุรกิจที่สามารถนำเงินตราต่างประเทศเข้ามาสู่ประเทศไทยเราเป็นจำนวนมากในปีหนึ่ง ๆ และรายได้เหล่านี้ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ถูกนำมาใช้พัฒนาและแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจที่เกิดขึ้น

ประเภทของบรรจุภัณฑ์สามารถแบ่งได้หลายวิธีตามหลักเกณฑ์ต่าง ๆ ดังนี้ 1. แบ่งตามวิธีการบรรจุและวิธีการขนถ่าย 2. แบ่งตามวัตถุประสงค์ของการใช้ 3. แบ่งตามความคงรูป 4. แบ่งตามวัสดุบรรจุภัณฑ์ที่ใช้

การบรรจุภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการทางการตลาด โดยเฉพาะปัจจุบันที่การผลิตสินค้า หรือบริการได้เน้นหรือให้ความสำคัญกับผู้บริโภค (Consumer Oriented) และจะได้เห็นว่าการบรรจุภัณฑ์มีบทบาทมากขึ้นเพราะลำพังตัวสินค้าเองไม่มีนวัตกรรม (Innovation) หรือการพัฒนาอะไรใหม่อีกแล้ว ฉีกแนวไม่ออกเพราะได้มีการวิจัยพัฒนากันมานานจนถึงขั้นสุดยอดแล้ว จึงต้องมาเน้นกันที่บรรจุภัณฑ์กับการบรรจุหีบห่อ (Packaging) บรรจุภัณฑ์กับหีบห่อ (Package) ถือว่าเป็นคำคำเดียวกัน ทั้งนี้สุดแล้วแต่ผู้ใดประสงค์หรือชอบที่จะใช้คำใด

                                            ลังไม้แตกต่างกับกล่องไม้อย่างเห็นได้ชัด คือ ลังไม้มีไม้เสริมใต้ลังและบนฝาลัง การเสริมไม้ใต้ลังนั้นเพื่อประโยชน์ในการสอดแขนของรถยก หรือใช้เชือกช่วยในการขนย้าย ส่วนการเสริมไม้บนลังเพื่อช่วยในการเปิดลังได้เป็นแผ่นเดียวกัน ลังไม้มีทั้งประเภท ลังไม้ทึบและลังไม้โปร่ง ดังแสดงไว้ในรูป ลังไม้สามารถรับน้ำหนักได้ถึง 800 กิโลกรัม ซึ่งมากกว่ากล่องไม้ถึง 2 เท่า ส่วนลังไม้โปร่งนั้น เป็นลังไม้ที่ทำเป็นกรอบโดยไม่ประสงค์ที่จะปิดให้มิด เพื่อประหยัดวัสดุและแรงงาน ง่ายในการตรวจสอบ สามารถมองเห็นได้หากเกิดความเสียหายแก่สินค้าและจะได้เพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น       ที่มา : อมรรัตน์ สวัสดิทัต. (2546). ลังไม้. กรุงเทพฯ: สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม [...]

ประโยชน์ของบรรจุภัณฑ์ มีดังนี้

กลยุทธ์บรรจุภัณฑ์ (Packaging Strategy) เป็นกลยุทธ์เกี่ยวกับการตัดสินใจเลือกรูปแบบของบรรจุภัณฑ์และประเภทวัสดุบรรจุภัณฑ์ ที่จะใช้กับสินค้าที่พัฒนาใหม่ หรือมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงสินค้าใหม่

การทดสอบกระดาษและภาชนะบรรจุกระดาษ มีหลักการและขั้นตอน ดังนี้ 1. การทดสอบน้ำหนักมาตรฐาน (Basic Weight) เพื่อกำหนดเกณฑ์สำหรับการซื้อขายเนื่องจากค่าน้ำหนักมาตรฐานของกระดาษชนิดหนึ่งจะสัมพันธ์โดยตรงกับความแข็งแรงของกระดาษนั้นๆ นำกระดาษตัวอย่างมาตัดขนาดให้มีพื้นที่เหมาะสม เช่น 10 x 10 ตารางเซนติเมตร นำไปชั่งน้ำหนักอย่างละเอียด แสดงค่าน้ำหนักมาตรฐานเป็นน้ำหนักต่อพื้นที่ เช่น กรัมต่อตารางเมตร หรือปอนด์ต่อรีม (Pound per Ream) 1 รีม (U.S. Ream) มีค่าเท่ากับกระดาษขนาด 24 x 36 ตารางนิ้ว จำนวน 500 แผ่น

กระดาษมีหลายชนิด ผลิตมาจากเยื่อกระดาษที่มีคุณภาพแตกต่างกันตามความเหนียว ความทนทานต่อการฉีกขาด ดึงขาด ดันทะลุ สามารถตัด ดัด พับ งอ ได้ง่าย สามารถออกแบบได้มากแบบ เป็นบรรจุภัณฑ์ที่มีราคาถูกที่สุดและน้ำหนักเบาที่สุด โดยทั่วไปกระดาษจะยอมให้น้ำและก๊าซซึมผ่านได้ดี ไม่สามารถป้องกันความชื้น เสียความแข็งแรงเมื่อถูกน้ำหรืออยู่ในสภาวะที่เปียกชื้นมีความคงรูป พิมพ์ได้งดงาม และสามารถใช้หมุนเวียน (Recycle) ได้จึงไม่ก่อปัญหามลภาวะสามารถทำเป็นหีบห่อได้มากมาย ตั้งแต่ถุงชนิดต่าง ๆ กล่องกระดาษ ฯลฯ ซึ่งแต่ละชนิดมีความเหมาะสมกับการใช้งานแตกต่างกันออกไปตามลักษณะของสินค้าและสิ่งแวดล้อม

วัสดุกันกระแทก คือ วัสดุที่ถูกนำมาใช้เพื่อ ปกป้องสินค้าจากการ สูญเสียเนื่องมาจากการกระแทกอย่างรุนแรง และ/หรือการสั่นสะเทือน ระหว่างกระบวนการขนส่ง เคลื่อนย้าย ขนถ่าย 

แหล่งของกระดาษที่สามารถนำไปหมุนเวียนกลับมาใช้ใหม่ที่สำคัญคือ หนังสือพิมพ์เก่า กล่องกระดาษแข็ง และกระดาษลูกฟูก กระดาษพิมพ์เขียนทั่วไป และเศษกระดาษจากโรงงานผลิตกระดาษ หรือกล่องกระดาษ กระดาษเหล่านี้ต้องทิ้งแยกออกจากขยะทั่วไปและต้องมีผู้รับผิดชอบในการรวบรวมเพื่อส่งกลับไปยังโรงงานผลิตเยื่อกระดาษ

ข้อปฏิบัติในการส่งบรรจุภัณฑ์ที่ทำจากไม้ ( Wooden packaging material) ในรูปแบบของลัง กล่องไม้ ถังทรงกระบอก และแท่นรองรับสินค้า ไปยังกลุ่มประเทศสหภาพยุโรป บังคับใช้ตั้งแต่ วันที่ 1 มีนาคม 2548 มีดังนี้

ในการจัดเตรียมพัสดุเพื่อการส่งออก ผู้ส่งจะต้องจัดหากล่องบรรจุภัณฑ์เพื่อใช้ในการบรรจุสินค้าที่เหมาะสมกับขนาดและน้ำหนักของพัสดุและสามารถที่จะปกป้องสินค้าไม่ให้เกิดความเสียหายได้ง่าย ด้วยวิธีการป้องกันแบบต่างๆ อย่างเช่น ใช้พลาสติกกันกระแทกห่อหุ้มสินค้าก่อนบรรจุลงในกล่อง ใช้เม็ดโฟมกันกระแทกบรรจุลงในกล่อง ข้อดีคือช่วยลดการกระแทกและไม่ทำให้เพิ่มน้ำหนักจนมากเกินไป

ในชีวิตประจำวันเราคงเคยเห็นกล่องที่ใช้บรรจุสินค้าเพื่อการขนส่งกันมาบ้างแล้ว กล่าวคือ มีลักษณะเป็น กล่องกระดาษสี่เหลี่ยม อาจมีสีน้ำตาลหรือสีขาว ซึ่งภายในมักจะบรรจุสินค้าได้หลายชิ้น เพื่อให้สะดวกต่อ การขนส่ง หรือบางครั้งอาจจะบรรจุสินค้าเพียงชิ้นเดียว เช่น กล่องบรรจุเครื่องรับโทรทัศน์ พัดลม ท่านรู้ ไหมว่า กล่องกระดาษเหล่านี้ประกอบด้วยอะไร กว่าจะมาเป็นกล่องสำเร็จรูปให้ใช้งานกัน

ปัจจุบันประชาชนตระหนักถึงความสำคัญในการมีส่วนร่วมรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมมากขึ้น จึงมีการแข่งขันระหว่างผู้ผลิตสินค้าเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของผู้บริโภคสินค้าที่แสดงสัญลักษณ์เพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมจะต้องผ่านขั้นตอนการตรวจสอบวิเคราะห์ ตามเกณฑ์กำหนดของประเทศนั้น ๆ

สำหรับกรอบการเจรจาการค้าพหุภาคีภายใต้องค์การการค้าโลกในแต่ละประเด็น สมาชิกทั้งหมดจะตกลงว่า จะเจรจาในประเด็นใดบ้างก่อนเริ่มเจรจา สำหรับประเทศไทย ในประเด็นต่าง ๆ ที่จะมีการตกลงเจรจากันนั้น จะกำหนดกรอบการเจรจาไว้ ดังนี้

กรอบการเจรจาการค้าพหุภาคีภายใต้องค์การการค้าโลก มีวัตถุประสงค์และเป้าหมายการเจรจาในภาพรวม ดังนี้

เหตุผลและความจำเป็นของไทยในการเข้าร่วมการเจรจาการค้าพหุภาคีภายใต้องค์การการค้าโลก

ผู้ส่งออกและผู้นำเข้าจะต้องมีความรู้ ในเรื่องกฎหมายทางการค้าที่นำมาพิจารณาเกี่ยวกับสัญญาซื้อขายระหว่างประเทศของไทย  เนื่องจากประเทศไทยมิได้เป็นภาคี หรือให้สัตยาบันในอนุสัญญาใดๆ กฎหมายและกฎเกณฑ์ทางการค้าที่น่าจะนำมาพิจารณาเกี่ยวกับสัญญาซื้อขายระหว่างประเทศ  ได้แก่

เนื่องจากการปฏิบัติตามสัญญาซื้อขายระหว่างประเทศ จะต้องมีการเคลื่อนไหวของสินค้าจากประเทศหนึ่งข้ามพรมแดนไปยังอีกประเทศหนึ่ง การปฏิบัติตามสัญญาซื้อขายระหว่างประเทศจึงต้องอยู่ภายใต้ข้อบังคับของกฎหมายหลายฉบับ ทั้งกฎหมายภายในของประเทศผู้ซื้อและประเทศผู้ขาย กฎหมายระหว่างประเทศ รวมทั้งขนบธรรมเนียมประเพณี และวิธีปฏิบัติทางการค้าระหว่างประเทศ

สัญญาซื้อขายระหว่างประเทศ ซึ่งมีวัตถุประสงค์ที่สำคัญเพื่อให้มีการขนส่งสินค้าจากประเทศหนึ่งไปยังอีกประเทศหนึ่ง โดยผู้ซื้อและผู้ขายอยู่คนละประเทศ สัญญาซื้อขายระหว่างประเทศจึงประกอบด้วยสัญญาหลายประเภท โดยมีสัญญาซื้อขายสินค้าเป็นหลัก และมีสัญญาเกี่ยวเนื่องอื่นๆ ได้แก่ สัญญารับขน สัญญาประกันภัย และการชำระเงินระหว่างประเทศ ทั้งในสัญญาซื้อขายเองก็มักมีข้อตกลงเกี่ยวกับกฎหมายที่ใช้บังคับในศาลที่มีอำนาจพิจารณาคดี และอนุญาโตตุลาการ       ที่มา: สุนัย มโนมัยอุดม. สัญญาซื้อขายระหว่างประเทศ. กรุงเทพฯ: สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2554 จากhttp://thaibar.thaigov.net.  

การซื้อขายระหว่างประเทศ เป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ ซึ่งหมายความถึงกิจกรรมด้านการค้าและการพาณิชย์ทั้งปวงที่เกี่ยวข้องกับการซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้า การบริการ การลงทุน การหมุนเวียนเงินตรา และการถ่ายทอดความรู้ทางเทคโนโลยีข้ามพรมแดนระหว่างประเทศ

FSC (Forest Stewardship Council) เป็นองค์กรเอกชนภายใต้ความร่วม-มือ ของกลุ่มต่างๆจากทั่วโลก อาทิ กลุ่มอนุรักษ์ป่าไม้ และสิ่งแวดล้อม ผู้ค้าไม้ ผู้ผลิตสินค้าจากไม้ และองค์กรผู้ให้การรับรองไม้ และผลิตภัณฑ์จากไม้ เพื่อจัดทำระบบการให้การรับรองไม้และผลิตภัณฑ์ไม้ ซึ่งเป็นการรับประกันว่า ไม้และผลิตภัณฑ์ไม้ที่ได้รับการประทับเครื่องหมาย FSC เป็นไม้และผลิตภัณฑ์ที่ใช้ไม้จากป่าธรรมชาติหรือป่าปลูกที่มีการจัดการป่าอย่างถูกต้องตามหลักการที่เป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ คือมีการปลูกไม้แบบยั่งยืน

ในปีหนึ่ง ๆ ประเทศไทยส่งสินค้าไปต่างประเทศเป็นจำนวนมาก นำเงินตราเข้าสู่ประเทศมิใช่น้อย และสิ่งที่ติดพ่วงไปกับสินค้าเหล่านั้น ถือว่าเป็นของแถมก็คือ ลังไม้ แผ่นรอง หรือวัสดุกันกระแทกต่าง ๆ ซึ่งน่าจะดี ซื้อสินค้าแถมบรรจุภัณฑ์เช่นสินค้าที่นำเข้ามาบ้านเราก็มีสิ่งเหลานี้แถมมาด้วยเช่นกัน และมีผู้คนนำไปใช้ประโยชน์ต่ออีกหลากแบบ ไม่ว่าจะเป็นการนำกลับมาใช้ใหม่ หรือแปลงเป็นเครื่องใช้เก๋ ๆ แล้วแต่ไอเดียของแต่ละคน

การเริ่มต้นธุรกิจ ควรเริ่มต้นอย่างมีหลักการและเหตุผลที่เป็นระบบ  เพื่อการดำเนินงานอย่างมีแบบแผน  มีลำดับขั้นตอนและเพื่อความผิดพลาดที่น้อยที่สุดทั้งนี้ต้องอาศัยการเตรียมการล่วงหน้า  ด้วยการวางแผนงานที่ดี  มีการคาดการณ์อนาคต  และคิดวิธีการรองรับไว้อย่างมีประสิทธิภาพ

ข้อมูลที่สำคัญสำหรับการทำแผนธุรกิจ สำหรับธุรกิจที่เพิ่งเริ่มต้นจะมีความสงสัยเกิดขึ้นว่าจะทำแผนธุรกิจในลักษณะใดและแผนธุรกิจจะต้องทำอย่างไร  ควรเริ่มต้นที่จุดไหนก่อนแล้วจะทำอย่างไรต่อไป  จึงจะกลายเป็นแผนธุรกิจ ที่สมบูรณ์และใช้การได้จริง ซึ่งต้องเริ่มต้นที่การหาข้อมูลก่อนเป็นสิ่งแรก  ข้อมูลที่สำคัญสำหรับการทำแผนธุรกิจ แบ่งได้ 4 ด้านใหญ่ๆ คือ

กระบวนการในการจัดทำแผนธุรกิจ กระบวนการที่จะนำมาใช้ในการวางแผนธุรกิจมีดังนี้

ลักษณะของแผนธุกิจที่ดี จุดเริ่มต้นสำหรับการทำแผนธุรกิจนั้น  ควรประกอบไปด้วยการวิเคราะห์เกี่ยวกับปัจจัยต่างๆ ดังต่อไปนี้โดยละเอียด  ได้แก่

โดยทั่วไปผู้ขายมักมีการติดฉลากสินค้าบนบรรจุภัณฑ์ โดยฉลากควรจะเป็นการยึดติดกับผลิตภัณฑ์เลยหรือออกแบบให้เป็นส่วนหนึ่งของบรรจุภัณฑ์ เช่น แชมพูสระผม โลชั่นทาผิว น้ำอัดลม เป็นต้น ฉลากบางฉลากจะบอกตราสินค้าอย่างเดียว แต่บางฉลากจะบอกข้อมูลทั้งหมดของผลิตภัณฑ์นั้น ๆ  แล้วแต่ความต้องการหรือวัตถุประสงค์ของผู้ผลิต อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าผู้ผลิตจะต้องการให้ฉลากเรียบง่ายที่สุด แต่ตามกฎหมายก็ต้องมีการระบุข้อมูลบางอย่างเพื่อเป็นข้อมูลในการตัดสินใจสำหรับผู้บริโภค

ส่วนองค์ประกอบสำคัญในแผนธุรกิจนั้นที่จริงแล้วมิได้มีการกำหนดไว้ตายตัว  แต่อย่างไรก็ตามองค์ประกอบหลักที่นักลงทุนมักพิจารณาว่าเป็นสิ่งสำคัญและต้องการที่จะทราบเกี่ยวกับสิ่งเหล่านั้น  คือ

Fairtrade Labeling Organizations International (FLO)  เป็นองค์กรที่รับรอง ดูแล และประชาสัมพันธ์เรื่องการติดฉลากสินค้าแฟร์เทรด โดยจะมีการตรวจสอบการผลิตสินค้าว่าได้มาตรฐานการค้าโดยชอบธรรมหรือไม่ เพื่อให้ผู้บริโภคได้มั่นใจว่า การบริโภคสินค้าดังกล่าว จะทำให้ผู้ผลิตในทุกลำดับชั้นได้รับค่าตอบแทนที่เป็นธรรมจริง FLO ประกอบไปด้วยองค์กรสมาชิกจากชาติต่าง ๆ ซึ่งโดยมากจะมาจากกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้วและมีมาตรฐานในการครองชีพสูง สำหรับตราสินค้าของ FLO นั้น จะใช้คำว่า Fairtrade ติดกัน